พจนานุกรมภาษา ล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

พจนานุกรม
ภาษาล้านนา-ไทย, ไทย-ล้านนา

โดย อ.จรีย์ สุนทรสิงห์

เรียน 10 คำใหม่

ออกเสียงล้านนา	อักษรล้านนา	เทียบอักษรไทย	ความหมาย
นุ่น	นุ่ร	[นุ่น]	น.ปุย อย่างปุยฝ้าย
เจ้าหัวใจ๋	เจั้าห฿วฯไจ	[เจ้าหัวใจ]	น.ผู้กระทำต่อคนอื่นโดยผู้ถูกกระทำฝืนใจ มักใช้เป็นสำนวนกับคนใกล้ชิด
สะตู้บล้อ	สทูบลํอฯ	[สะทูบล้อ]	น.ชื่อเครื่องไม้ที่วางบนเพลาเพื่อรับเรือนเกวียน
มุ่ยๆ	มุ่ๆ	[มุ่ยๆ]	ว.อาการที่ยิ้มอย่างต่อเนื่องเรียก ยิ้มมุ่ยๆ ว.ลักษณะของน้ำที่ไหลทะลักขึ้นจากตาน้ำ หรือไหลม้วนตัวขึ้นมาให้เห็นบนผิวน้ำ; งุ้ยๆ,มุ้ยๆ ก็ว่า
หน้าจ๋อย	ห้นฯาจอฯยฯ	[หน้าจอย]	ว.หน้าไม่รื่นเริง,หน้าอมทุกข์; หน้าหงอย ก็ว่า
เต็๋กปิม	เตักฯพิม์	[เต็กพิมพ์]	ก.เอาวัสดุ เช่น ดิน ขี้ผึ้ง ปูนพลาสเตอร์ กดลงในแบบ หรือแม่พิมพ์เพื่อให้ได้รูปตามแบบที่ต้องการ สำ.เหมือนผู้ให้กำเนิดราวกับถอดมาจากพิมพ์เดียวกัน; ถอดเบ้า ก็ว่า
ซักเตื้อ	ซักฯเทิ่อฯอ	[ซักเทื่อ]	ว.สักครั้ง,สักหน,สักที เช่น บ่เกยไปซักเตื้อ - ไม่เคยไปสัก ครั้ง; สั๋กเตื้อ ก็ว่า
โอ้งขะโหล้ง	โอ้฿งฯขะโห้฿ลฯง	[โอ้งขะโล้ง]	ว.เป็นแอ่ง,เป็นหลุม
ดอกสะบันงาเคือ	ดอฯกสบันฯงาเระฯคิอฯอ	[ดอกสะบันงาเครือ]	น.ดอกการเวก: การเวก - ไม้เถาชนิดเนื้อแข็ง กลีบดอกเหลืองอ่อนงองุ้มเข้าหากัน กลิ่นหอม นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ
กองหน้อย	คอฯงห้นฯอฯย	[คองหน้อย]	ดู...กองกีด