| ออกเสียงล้านนา | อักษรล้านนา | เทียบอักษรไทย | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| จุ๋จอด | จุจอฯด | [จุจอด] | ว.ไปถึง,จนกระทั่ง,โดยรอบ เช่น จุ๋จอดฮอดเถิงเนรปาน - ถึงพระนิพพาน |
| ฮุ้งคาว | รุ้งฅาวฯ | [รุ้งฅาว] | น.ค้างคาว; อี่บิ่ง,อี่บึ่ง ก็ว่า |
| หมานี | หมฯานี | [หมานี] | น.แมลงประเภทตั๊กแตนแต่หนวดยาว ร้องเสียงแหลมไพเราะ ชอบแสงไฟ บินออกหากินตอนกลางคืน; จั๋กแต๋นหนวดยาว,แมงหมานี ก็ว่า |
| ผ - ผ๋ะ | ผ | [ผ] | ผ-ผ๋ะ เทียบตัว ผ เป็นอักษรสูง ออกเสียง ผ๋ะ ในระดับเสียงวรรณยุกต์จัตวา ใช้เป็นพยัญชนะต้น มักมีการใช้ ระฯบ-ปร เขียนแทน ผ-ผ๋ะ เพราะว่า บ อยู่ในระโฮง ระฯ ออกเสียงเป็น ผ ซึ่งเป็นพยัญชนะตัวถัดไปในวรรคเดียวกัน (บ ผ พ ภ ม) เช่น ปราสาท-ระฯบาฯสาทฯ ออกเสียง ผาสาท-ผาสาทฯ ปรารถนา-ระฯบาฯถๆนฯา ออกเสียง ผาถนา - ผาถนาฯ เป็นต้น |
| ฮ้อนอวม | ร้อฯรอวฯม | [ร้อนอวม] | น.ร้อนอบอ้าว, อย่างร้อนก่อนฝนจะตก |
| สูน | สูร | [สูน] | ก.คลุกเคล้าเข้าด้วยกัน,ปะปนกัน,รวมกัน; สุน,สูนกั๋น ก็ว่า |
| เข้าบ่าย | เขั้าบ่าฯยฯ | [เข้าบ่าย] | น.ข้าวเหนียวปั้น มีอาหาร เช่น ไข่ น้ำพริก เป็นต้น เป็นไส้อยู่ข้างใน |
| ปิ๋ง | ปิลฯง | [ปลิง] | น.ปลิง - สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังตัวกลมยาว ยืดหรือหดตัวได้คล้ายทาก ดูดเลือดเป็นอาหาร เช่น ปลิงควาย |
| สายต๋า | สายฯตา | [สายตา] | น.ระยะที่ตามองเห็นได้ |
| แป๋งใจ๋หา | แปลฯงไจหา | [แปลงใจหา] | ก.ปรับใจเข้าหากัน,คล้อยตาม,โอนอ่อนเข้าหากัน |